Makam, insanın gerçekte kim olduğunu gösterir!

Samsun Kent Haber köşe yazarı Arzu Şenkan, makam sahibi olunca değişenleri ve makamı kişisel çıkarları için kullananları yazdığı köşe yazısında, "Makam, insanın gerçekte kim olduğunu gösterir" dedi.

Makam Geçer, Vefa Kalır

Gecesini gündüzüne katarak ömrünü vatanına, milletine ve devletine hizmete adayan bir lider için en ağır darbeler bazen karşısından değil, yanında yürüyenlerden gelir.

Yıllarca elinden tuttuğu, önünü açtığı, imkân verdiği, mevki ve makam sahibi yaptığı insanların; gün gelip kendilerine verilen emaneti unutması, makamı şahsi menfaatlerinin basamağı hâline getirmesi ve dün yanında durdukları lidere bugün sırt çevirmesi, siyasetin en acı vefasızlıklarından biridir.

Çünkü insanın gerçek karakteri, yükselmeden önce değil; yükseldikten sonra ortaya çıkar.

Bazıları yükselirken yanınızda yürür. Elinizden tutar, omuz omuza görünür, aynı davanın parçası olduğunu söyler. Fakat makam geldiğinde değişen yalnızca şartlar değildir; bazen insanın gerçek yüzü de görünür hâle gelir.

Oysa makam geçicidir. Koltuk geçicidir. Güç geçicidir.

Bugün sahip olunan imkânların yarın olmayabileceğini unutmamak gerekir. Asıl kalıcı olan, insanın kendisine yapılan iyiliğe gösterdiği vefa ve kendisine emanet edilen sorumluluğa gösterdiği sadakattir.

Kimin hangi kapıdan geçtiğini, kimlerin hangi imkânlarla yükseldiğini milletin hafızası unutmaz. Dün omuz omuza yürüdüklerini bugün kolayca harcayanların sözlerinden çok, geçmişleri konuşur.

Çünkü vefa, işine geldiğinde hatırlanacak bir kelime değildir.

Sadakat, menfaat sona erdiğinde başlayan bir sınavdır.

İnsanı asıl ele veren, yükseldiğinde yanında kimlerin olduğu değil; yükselmesini sağlayanlara karşı nasıl davrandığıdır.

Burada sadece bir kişinin vefasından söz etmiyoruz. Daha büyük bir mesele var.

İnsanlar şunu sormaya ve sorgulamaya başlıyor:

Bugün kendisine emanet edilen makam, yarın kişisel çıkar için kullanılmayacaksa bunun güvencesi nedir?

Bunca yıl birlikte yürüyenler bile, ilk fırsatta birbirine sırt çeviriyorsa, kime güveneceğiz?

Siyaset, yalnızca makam sahibi olma sanatı değildir. Aynı zamanda emanet taşıma, sorumluluk üstlenme ve zor zamanda durduğu yeri terk etmeme meselesidir.

Bir insanın değeri, koltuğunun yüksekliğiyle ölçülmez.

Çünkü makam insanı büyütmez.

Makam, insanın gerçekte kim olduğunu gösterir.

Bugün sahip olunan makamların, yarın yerini başka isimlere bırakacağını herkes bilmelidir. Koltuklar değişir, görevler değişir, güç dengeleri değişir.

Fakat geride bir isim, bir karakter ve bir geçmiş kalır.

İnsanların hafızasında da en çok bu kalır:

Kimin yanında yürüdüğünüz değil sadece!

Yanınızda yürüyenlere, size güvenenlere ve size emanet edilen sorumluluğa nasıl davrandığınız.

Çünkü makam biter. Koltuk el değiştirir. Güç kaybolur.

Ama vefa ya insanın adına değer katar, ya da yokluğu insanın gerçek yüzünü ortaya çıkarır.