Kötülüklerin temelinde yatan sorun! Sevgisizlik

Samsun Kent Haber köşe yazarı Taner Tekin, kötülüklerin temelinde yatan sorun ile ilgili yazdığı köşe yazısında sevgisizliğe dikkati çekerek, "Kendi annesini, babasını, evladını seven biri, başka annelerin ağlamasına başka evlatların açlıktan ölmesine katlanabilir mi? Kendi çocuğunu seven, başka çocukların ölmesini ister mi hiç? Zalimlik yapabilir mi? Savaşlar başlatıp milyonlarca insanı katledebilir mi?" dedi.

Sevmek lazım

Sevgi, en temel insani kavramdır. İnsanı insan yapan değerlerin başında sevgi gelir. Sevgi bir çok hastalığın ilacı, türlü türlü kötülükleri ortadan kaldıran en etkili çözümdür.

Sevmekle başlar bütün güzellikler. İnsan önce kendini sevmeli, kendi kıymetini bilmeli mutluluğun en önemli sırrı budur çünkü. Kendini seven insan, anne ve babasını sever, kardeşlerini sever, çocuklarını sever yakından uzağa ailesini ve akrabalarını sevmeye başlar. Sonra komşularını arkadaşlarını sever.

Sevmeyi öğrenmiş insan bununlada kalmaz, yaşadığı mahalleyi, kasabayı şehri tüm ülkesini sever. Dünyaya geldiği toprakları, vatanını ve mensup olduğu milleti sever...

Bu sevgi o kadar büyür ki, insanın içinden artık duramaz, durdurulamaz tüm insanları sevmeye başlarsınız. Hatta bu da yetmez, seven insan doğada ki tüm canlıları sever; hayvanları, ağaçları, ormanları, çiçekleri, çimenleri, dağları, ovaları, nehirleri, denizleri sever...

Sevmesini bilen insan kendisini, sevdiklerini ve tüm güzellikleri yaratan yaratıcıyı sever, minnet duyar ALLAH’ı sever. ALLAH’ı seven ise yaratılanı sever yaratandan ötürü...

Bir düşünsenize annesini seven biri, bir kadına kötülük yapabilir mi? Öldürebilir mi mesela? Bırak öldürmeyi bir tokat bile atamaz!

Yine bir düşünelim; Kardeşini seven bir genç, başka bir çocuğa zarar verebilir mi? Sokak ortasında bıçaklayabilir mi mesela? Kendi çocuğunu seven, başka çocukların ölmesini ister mi hiç? Zalimlik yapabilir mi? Savaşlar başlatıp milyonlarca insanı katledebilir mi? 

Kendi annesini, babasını, evladını seven biri, başka annelerin ağlamasına başka evlatların açlıktan ölmesine katlanabilir mi? Bir kuş cıvıltısından mutlu olan ormanların temiz havasını içine çekince, huzur bulan bir insan, o ormanları yakabilir mi? O ağaçların, o ormanlarda yaşayan hayvanların, yok olmasını göze alabilir mi?

Bence alamaz...

Peki bugün günümüzde yaşanan bunca kötülüğü yapanlar; kadın katilleri teröristler, gaspçılar kendi menfaatleri için savaşlar başlatanlar, zülüm edenler, bombalar yağdıranlar, ormanları yakanlar, velhasıl bunca kötülüğü yapanlar da insan değil mi?

Evet yaratılış itibariyle, insan belki ama, sevgisizlikten insanlığını kaybetmiş, vahşi bir yaratığa dönüşmüş insanlar...

Peki bunun çaresi yok mu?
İnandığımız dinimiz, iyiliği ve sevmeyi emrediyorken,
Töremiz kültürümüz, iyilik üzerine kuruluyken,
Dünyanın en önemli düşünürleri, filozofları sevmeyi öğütlüyorken 
Neden bu kötülüklerin önüne geçilemiyor.

Çare yine sevmekle başlayacak; Şartsız koşulsuz menfaatsiz sevgi...
Gerçekten birbirimizi sevmeliyiz, yaşadığımız doğayı dünyayı sevmeliyiz...

Çocuklarımıza dünyaya geldikleri andan itibaren, sevgiyi aşılamalıyız. İyi bir meslek sahibi olmaları gerektiğini, nasıl para kazanmaları gerektiğini, öğretmenin yanı sıra, bilimsel bir eğitimin yanında bebekliklerinden itibaren onlara sevmeyi öğretmeliyiz, sevmeyi öğretmek de onları gerçekten sevmekle başlar...

Çocuklarımızı çok sevelim, sevgimizi hissettirelim, sevmeyi öğretelim, ailede başlayarak okullarda, önce sevgi ve insanlık üzerine çocuklarımızı yetiştirelim...

İşte o zaman belki içinde yaşadığımız bu kötülüklerle dolu dünyayı, tertemiz çocuklarımız sevgiyle güzelleştirirler...

Savaşların, cinayetlerin, şiddetin kan ve gözyaşlarının son bulduğu, yemyeşil ormanlarında kuş sesleriyle huzur bulduğumuz, berrak soğuk nehirlerinde derelerinde serinlediğimiz, kardeşçe yaşayıp mutlu olduğumuz bir dünya hayal edelim hep birlikte...
 
Çocuklarımızı severek güzelleştireceğimiz bu mirastan mahrum bırakmayalım...