Doğalgazda kademeli tarife vatandaşın belini bükmüştür!

Samsun Kent Haber köşe yazarı Temel Armutçu, doğalgazda kademeli tarife sorununa ilişkin yazdığı köşe yazısında, "Bir tarafta 'Ay sonu faturayı nasıl ödeyeceğim' diye kara kara düşünenler. Diğer tarafta haksız kazançlarla milletin üstüne karabasan gibi çökenler. ​Doğalgazda kademeli tarife vatandaşın belini bükmüştür. Bu memleketin insanı bunu hak etmiyor. Şirketlerin kâr hakkı, bu milletin yaşama hakkından asla ve asla üstün olamaz." dedi.

Devletler milletler içindir, hükümetler milletler içindir, iktidarlar, kurumlar, bürokrasi hep ama hep bu milletin huzuru ve refahı içindir. Eğer bu topraklarda yaşıyorsak, hak ettiğimiz şey adil bir düzen, insanca bir yaşamdır. Lakin bugün gelinen noktada öyle bir çark kurulmuş ki; garibanın cebindeki son kuruşa göz dikilirken, milletin en temel hakkı olan ısınma meselesi adeta bir zulüm zincirine dönüştürülmüştür.

​Eskiden doğalgaz bir lükstü, evet; ama bugün bu devirde lüks değil, su gibi, hava gibi zaruri ihtiyaçtır. 

Bugün bu ülkede nüfusun yüzde 10'u bir eli yağda bir eli balda refah içinde yaşarken; yüzde 40'ı orta halli geçinmeye çalışıyor, geri kalan yüzde 50’si yani asgari ücretliler, emekliler, borç batağındaki esnaf bu hayat pahalılığının altında ezilmektedir. Kepengini açamaz hale gelen esnafın, evine ekmek götüremeyen ananın, babanın derdiyle dertlenmeyen hiçbir sistemin bu topraklarda meşruiyeti olamaz.

​Elbette devlet özelleştirme yapabilir; ancak özelleştirme bazı stratejik alanlarda olmaz. Bunların başında da enerji vardır. İşte kontrol altında olmadığı anda iş bu noktalara geliyor malesef. 

​Gelin hep beraber işin aslına, yani resmi düzenlemelerle hayatımıza sokulan o faturadaki ters orantılı tuzağa şöyle yakından bir bakalım.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) ve BOTAŞ uygulamalarıyla yürürlüğe giren "kademeli tarife" sistemi, kağıt üzerinde tüketimi sınırlamayı hedefleyen bir model olarak sunulsa da pratikte dar ve orta gelirli vatandaşın belini büken bir mekanizmaya dönüşmüştür. Resmi tarife yapısında devlet, mesken aboneleri için belirli bir tüketim sınırına kadar (Bakanlık verilerine göre maliyetin büyük bir kısmını karşılayan) hazine sübvansiyonu uygularken; belirlenen yıllık ya da aylık metreküp sınırının aşılması durumunda bu devlet desteğini tamamen devreden çıkarmaktadır.

​İşte asıl mağduriyet tam da bu noktada başlamaktadır: Teşvik dediğimiz olay, devletin fabrikaya, gaza, enerjiye "Vatandaşım üşümesin, esnafım dükkanını açabilsin" diye arkasında durduğu can suyudur. Ancak soğuk kış aylarında, özellikle kalabalık ailelerin veya yalıtımsız binalarda oturanların belirlenen o dar tüketim kotasını aşması kaçınılmazdır. Bu destekler pat diye çekilip, iş bir de "katsayı" ve sübvansiyonsuz gerçek maliyet hesabına vurulunca ne oluyor biliyor musunuz? Ayarlanmış o sınır metreküpü ufak bir miktarla aştığınız an, devlet desteği ortadan kalkıyor ve faturanız doğrudan piyasa maliyetleri üzerinden katlanarak karşınıza çıkıyor. Yani vatandaş azıcık fazla yaktı diye faturası bir anda ikiye, üçe katlanıyor. Bu, millete resmen "Ya donacaksın ya da paranı faturaya verip aç kalacaksın" denmektir!

​Bir yanda devlete sırtını dayamış, aldığı vergi muafiyetleriyle, teşviklerle palazlandıkça palazlanan, kârdan başka bir şey düşünmeyen gaz şirketleri... Diğer yanda ise kışın ayazında "Acaba bu ay faturayı nasıl ödeyeceğim?" diye kara kara düşünen milyonlar! Bu şirketler zenginliğine zenginlik katarken, her geçen gün artan o haksız kazançlarla milletin üstüne bir karabasan gibi çökmektedir.

​Bu memleketin insanı bunu hak etmiyor. Su gibi, elektrik gibi, doğalgaz gibi en temel yaşama hakları bu milletin kolayca ulaşabileceği, başını yastığa koyduğunda "Yarın faturayı nasıl ödeyeceğim?" diye kâbuslar görmeyeceği bir düzene kavuşturulmalıdır. Şirketlerin kâr hakkı, bu milletin yaşama hakkından asla ve asla üstün olamaz.

​Yetkililere buradan sesleniyoruz: Gelin bu yanlıştan acilen dönün. İnsanların evinde huzurla ısınamadığı bir ülkede ne kalkınma olur ne de huzur! Yani kısaca ısınmak bir lüks ve lütuf değil, bu milletin en doğal hakkıdır; bu hakkı teslim etmek de hepinizin boynunun borcudur!